Butera, położona na skalistym urwisku, góruje nad równiną Gela niczym kamienny strażnik nad Morzem Śródziemnym. Dzięki udziałowi w projekcie Gminy na świecie, należąca do Fundacji Italiani.it, Butera dołącza do sieci, która łączy lokalne społeczności z ich społecznościami na całym świecie za pośrednictwem wielojęzycznych narzędzi cyfrowych. Ten krok ma konkretny cel: odnaleźć tych, którzy odeszli, i utrzymać ich blisko.
Hrabstwo, które wprawiało królów w drżenie
Początki Butery skrywają się w legendzie, która przypisuje jej powstanie mitycznemu królowi Bute. Bardziej prawdopodobna teoria głosi, że nazwa pochodzi od arabskiego słowa Butirah, oznaczającego „strome miejsce”, trafnie opisującego wioskę położoną na ostrych zakrętach, gdzie widać tylko niebo. Było to jedno z najważniejszych miast średniowiecznej Sycylii. Za panowania Normanów arabska Butirah stała się siedzibą jednego z największych hrabstw na wyspie, obejmując nawet terytoria Aidone i Piazza Armerina. Ta potęga skłoniła Wilhelma I do zrównania jej z ziemią w 1161 roku za to, że przewodziła baronialnej opozycji wobec monarchii. Ponownie zasiedlona przez Szwabów, przeszła następnie w ręce Santapau, Lanzy, a w końcu Branciforti, którzy w 1543 roku uczynili ją księstwem. Między XVIII a XIX wiekiem ich majątek stanowił około jednej dziesiątej całego dochodu Sycylii. Dobrze zachowany arabsko-normański zamek z XI w. mieści obecnie antykwariat, w którym można obejrzeć wystawy przedstawiające rozwarstwienie ludów i władców. Na wybrzeżu, jedyny zamek w okolicy Nisseno z widokiem na morze, to Zamek Falconara, zbudowany w XIV w. i wielokrotnie rozbudowywany przez kolejnych władców.
Nero d'Avola i smaki równiny Gela
Jeśli jest coś, co ponownie przyciągnęło uwagę do Butery, to Nero d'Avola, uprawiana na starożytnych posiadłościach opadających w kierunku Marina di Butera i mogąca konkurować z najbardziej prestiżowymi markami na wyspie. Obok nich rosną migdałowce, drzewa oliwne, „cchiàppari”, czyli suszone pomidory zgodnie z chłopską tradycją, oraz makaron z miodem – dania, które przywiodły miasto aż na Expo w Mediolanie, jeden z głównych szlaków kulinarnych Sycylii. Tuż za miastem, na nekropolii Piano della Fiera, odkrytej w 1953 roku, znajdują się groby z okresu od połowy IX do VII wieku p.n.e., świadczące o istnieniu osady, której dobrobyt udokumentowano aż do IV-III wieku p.n.e.
Społeczność na świecie
Podobnie jak wiele miast w głębi Sycylii, Butera zapłaciła wysoką cenę za wyludnienie. Z 10 000 mieszkańców w 1951 roku, obecnie liczy mniej niż 4.200, a więcej mieszkańców Butery rozproszonych jest po całym świecie, niż pozostało wśród brukowanych uliczek historycznego centrum. Jednak więź ta nigdy nie została zerwana.
Dołączając do Comuni nel Mondo, Butera wzmacnia tę więź i wyciąga rękę do tych, którzy odeszli, i ich potomków. Gdziekolwiek się znajdują na świecie, to wciąż ich kraj.
Pochodzisz z Butery? To również Twoja historia. Jeśli Twoje korzenie tkwią w tym zakątku Sycylii, położonym między skałami a morzem, pozostań w kontakcie ze swoim rodzinnym miastem za pomocą tego formularza: https://www.italiani.it/progetto-comuni-canale/contatti-per-comuni/Będziesz jedną z pierwszych osób, która otrzyma aktualizacje dotyczące Twojego kraju, będziesz mógł komunikować się bezpośrednio z administracją i wiele więcej.
Zdjęcie na okładce zostało wygenerowane przez sztuczną inteligencję w celach ilustracyjnych.
