Mazzarino, jego korzenie i przyszłość: rozmowa z Filippo Bonifacio
Il Turystyka korzeniowa w Mazzarino Wszystko zaczyna się od więzi, którą odległość w wielu przypadkach jeszcze wzmocniła: więzi łączącej miasteczko z wieloma mieszkańcami Mazzarino, którzy mieszkają gdzie indziej, a także z ich dziećmi i wnukami, którzy dorastali daleko od Sycylii.
Wsparcie Gminy dla projektu opiera się również na tym powiązaniu. Gminy z całego świata według Fundacji Italiani.it, stworzony, aby połączyć włoskie regiony z ich społecznościami za granicą. Projekt, który mówi o włoskości, przynależności i docenianiu lokalnych społeczności, i który właśnie z tego powodu skłonił nas do nawiązania kontaktu z mieszkańcami tych regionów i codziennego promowania ich.
Rozmawialiśmy o tym z Filippo Bonifacio, prezes Pro Loco w MazzarinoZaczynając od bardzo prostego pytania: którego Mazarina pokazałbyś jako pierwszego komuś, kto nigdy tu nie był? Odpowiedź nasuwa się sama.
Bez wątpienia wybrałbym imponujący widok z naszego zamku „U Cannuni”, górującego nad całą doliną i barokowym centrum historycznym. Z jednej strony majestat średniowiecznej fortecy, z drugiej – elegancja naszych kościołów i szlachetnych pałaców, związanych z wielką historią rodów Branciforte i Carafa.
Dla Bonifacio jest to wizytówka „ukrytego klejnotu śródlądowej Sycylii, który zasługuje na odkrycie i doświadczenie przez jak największą liczbę podróżników”. I właśnie od śródlądowej Sycylii rozpoczynamy naszą dyskusję.
Turystyka poszukująca tożsamości miejsc
W ostatnich latach wielokrotnie omawialiśmy styl podróżowania, który ponownie koncentruje uwagę na małych miasteczkach, lokalnych doświadczeniach, lokalnych produktach i poszukiwaniu korzeni. Mazzarino ma wiele cech poszukiwanych przez tego podróżnika: historyczne centrum naznaczone epoką baroku, zamek, tradycje religijne i ludowe, produkty rolne i spożywcze oraz dziedzictwo archeologiczne odkryte w tym regionie. Sofiana Jedno z najważniejszych miejsc. Bonifacio podsumowuje pracę Pro Loco trzema słowami: „energia, doświadczenie i tożsamość”.
„Chcemy, aby osoby odwiedzające Mazzarino nie ograniczyły się do pobieżnej wizyty, lecz w pełni zanurzyły się w naszej rzeczywistości: poczuły autentyczną duszę naszej społeczności poprzez jej ludowe rytuały i tradycje, spróbowały lokalnych produktów spożywczych i zapoznały się z przestrzeniami naszej historii, które przekształciły się w miejsca spotkań i rozrywki”.
Jest to wizja, która przenosi dziedzictwo poza wymiar czysto monumentalny. Castle Light Experience, zorganizowane w amfiteatrze Zamku, było niedawnym przykładem wykorzystania historycznego miejsca jako współczesnej przestrzeni spotkań i uczestnictwa.
„Dobra kultury i zabytki zyskują prawdziwą wartość, gdy społeczność otacza je entuzjazmem, troską i poczuciem przynależności”.
Wnętrze Sycylii i wartość doświadczenia
Gdy przejdziemy do kwestii perspektyw turystycznych regionu, Bonifacio dostrzega szansę w położeniu Mazzarino.
„Wewnętrzna część Sycylii stała się nowym obszarem zainteresowania dla tych, którzy poszukują autentycznej, doświadczeniowej i szytej na miarę turystyki”.
Aby ta możliwość stała się rzeczywistością, zdaniem prezesa Pro Loco, konieczne jest jednak popracowanie nad jej dostępnością. Wśród priorytetów wymienia on ponowne otwarcie Muzeum Centrum Kultury dla publiczności. Carlo Maria Carafa, większa waloryzacja obszaru archeologicznego Sofiana oraz rozwój usług dla zwiedzających: oznakowanie turystyczne, kody QR, wycieczki z przewodnikiem oraz trasy łączące historyczne centrum, archeologię i lokalne przedsiębiorstwa. Sofiana, w gminie Mazzarino, jest częścią Parku Archeologicznego Morgantina i Villa Romana del Casale. Badania ujawniły znacznie bardziej złożony obraz niż pierwotne interpretacje miejsca: najnowsze badania identyfikują je jako ośrodek miejski, który rozwinął się w epoce augustowskiej, z długotrwałą ciągłością populacji. Jest to jedno z tych miejsc, które wyraźnie pokazują, jak wiele dziedzictwa wciąż istnieje w głębi Sycylii i jak wiele pracy pozostaje do zrobienia, aby uczynić je w pełni dostępnym i znanym.
Turystyka korzeniowa w Mazzarino: ci, którzy wyjeżdżają i ci, którzy wracają
Kiedy mówimy o korzeniach, rozmowa nieuchronnie zmienia ton. Mazzarino to kraina odejść. Więź z tymi, którzy odeszli, wciąż się jednak ujawnia, zwłaszcza w momentach najbardziej identyfikujących społeczność. Bonifacio cytuje Święto Matki Bożej z Mazzarò, obrzędy Wielki Tydzień i święto Najświętszy Krucyfiks Wiązu:wydarzenia, podczas których nawet mieszkańcy Mazzarino mieszkający daleko od miasta nawiązują bezpośrednią więź z miastem.
Mieszkańcy Mazzarino, rozsiani po całych Włoszech i na całym świecie, utrzymują głęboką więź ze swoją ojczyzną. Turystyka korzeniowa to dla nas niezwykłe źródło: oznacza ona serdeczne przyjęcie tych, którzy powracają, i danie dzieciom i wnukom emigrantów możliwości ponownego odkrycia swoich korzeni.
To rodzaj turystyki, w którym podróż często zaczyna się na długo przed wyjazdem. Od nazwiska, opowieści dziadków, rodzinnej fotografii, nazwy ulicy czy święta, o którym zawsze słyszałeś. I to właśnie od tej relacji zaczyna się podróż. Projekt Gmin Fundacji Italiani.it. Członkostwo Mazarin Projekt, zapowiadany w ostatnich miesiącach na łamach portalu Italiani.it, miał na celu stworzenie trwałego połączenia między gminą a jej społecznością poza Włochami. Dla Bonifacio to połączenie może stać się bardzo konkretne.
„Chcielibyśmy stworzyć centrum powitalne i miejsce do badania naszych korzeni, specjalny system wsparcia dla tych, którzy wracają do Mazzarino, aby zapoznać się z archiwami historycznymi i na nowo odkryć miejsca, w których kiedyś żyli ich przodkowie”.
Do tego dochodzi możliwość informowania o kalendarzach urlopów i wydarzeń z dużym wyprzedzeniem, co pozwala osobom mieszkającym za granicą zaplanować powrót i stworzyć nowe kanały promocji lokalnych produktów. „Ci ludzie są naszymi pierwszymi i najbardziej zaangażowanymi ambasadorami na całym świecie” – mówi. I to jest prawdopodobnie punkt, w którym działania Pro Loco i Italiani.it zbiegają się najwyraźniej: Terytorium trwa także poprzez ludzi, którzy je ze sobą niosą.
Networking, aby opowiedzieć historię Mazzarino
Dla Bonifacio promocja zależy również od umiejętności współpracy. Doświadczenie Pro Loco na targach Infiorata w Noto, gdzie Mazzarino również zaprezentowało niektóre ze swoich produktów, jest podawane jako przykład współpracy między stowarzyszeniami, instytucjami i producentami.
Kiedy Pro Loco pełni funkcję dyrektora i ściśle współpracuje z instytucjami i najważniejszymi graczami miasta, Mazzarino prezentuje się światu zewnętrznemu jako silny, zjednoczony i konkurencyjny „system terytorialny”.
Za tą pracą kryje się bardzo praktyczna potrzeba. Pro Loco przyjmuje turystów przez cały rok, gości młodych ludzi z Powszechnej Służby Cywilnej i prowadzi różnorodne działania w regionie. Dlatego Bonifacio podkreśla potrzebę posiadania odpowiedniej, scentralizowanej siedziby, która mogłaby w pełni pełnić funkcję punktu recepcyjnego i koordynacyjnego. Ta prośba przywraca promocję turystyczną do codziennego życia: informując, orientując, witając i łącząc turystów z ofertą regionu.
Od baroku do Sofiany
Zanim się pożegnam, proszę Bonifacio, aby spojrzał dalej w przyszłość: O którym Mazarinie chciałbyś opowiedzieć za pięć lub dziesięć lat? Ma już pewien projekt w zanadrzu.
On go nazywa „Mazarin: Od baroku do Sofiany”: zintegrowany układ urbanistyczny i archeologiczny, łączący Zamek, barokowe kościoły, pałace szlacheckie i obszar archeologiczny, wraz z centrum powitalnym, muzeum, wielojęzycznymi narzędziami cyfrowymi i skoordynowanym kalendarzem wydarzeń. To ambitna wizja, ale przede wszystkim opiera się na tym, co Mazzarino już ma. I być może właśnie to wyniosłem z rozmowy z Filippo Bonifacio. W czasach, gdy niektórzy podróżnicy wracają, by szukać… czas, autentyczność, relacje i korzenieMałe włoskie regiony mają przed sobą ogromną szansę. Aby ją wykorzystać, z pewnością potrzebna jest promocja, ale zanim to nastąpi, muszą zrozumieć, czym są, pielęgnować to i nauczyć się to komunikować.
Mazzarino zdecydowało się zacząć tutaj. Z jego historii, od ludzi, którzy nadal ją przeżywają, i od tych, którzy nawet po drugiej stronie świata… nadal nazywają to domem.
