„Sguardi Periferici” rozpoczyna się w Rzymie 3 września. Przez cztery dni, do 6 września, Municipio XV zamieni się w wielofunkcyjną scenę. Teatr, street art i warsztaty rodzinne ożywią często pomijany zakątek miasta.
Wydarzenie „Sguardi periferici” odbywa się w amfiteatrze Galline Bianche w dzielnicy Labaro, obok biblioteki o tej samej nazwie. To osobliwa, niemal baśniowa nazwa dla przestrzeni zaprojektowanej z myślą o lokalnej społeczności. Festiwal reżyseruje Gino Auriuso, a jego producentem jest firma Artenova, przy wsparciu Departamentu Przedmieść Rzymu. Wstęp jest całkowicie bezpłatny, od godziny 11:00 do późnego wieczora, a godziny otwarcia zmieniają się codziennie. Domenico Iannacone otworzy wydarzenie w czwartek, 3 września o godzinie 21:00. Dziennikarz i pisarz RAI przedstawi na scenie historię o ludzkiej duszy, marginalizacji i życiowych wyborach. To bezpośredni sposób na wprowadzenie głównego tematu festiwalu: przywrócenia społecznościom i ich mieszkańcom centralnego miejsca.
Cztery dni teatru, natury i komedii
Program będzie kontynuowany w piątek warsztatami kreatywnego recyklingu dla dzieci, a wieczorem spektaklem „Czy jest tylko jeden ojciec?” z udziałem Marco Simeoliego, samego Auriuso i Ivano Falco. W sobotę po południu będzie można zobaczyć sklep zielarski, a następnie obejrzeć street art na żywo, a wieczorem „Operai” Germano Rubbiego, opowieść o kulturze pracy. Niedzielne wydarzenie zamykające program jest przeznaczone dla rodzin – rano odbędą się warsztaty filmowe, a w południe pokaz żonglerki. Ostatni wieczór będzie można obejrzeć w programie stand-upowym Emilii Agnesy „Miss Mother”.
Za programem kryje się jasna idea: wykorzystanie sztuki jako narzędzia spójności społecznej, zdolnego do wzmocnienia różnorodności regionu. Organizatorzy poruszają tematy inkluzywności, pamięci, środowiska i kruchości – tematy, które przewijają się przez każde wystąpienie w programie. To nie jest festiwal przeznaczony dla historycznego centrum, ale dla tych, którzy mieszkają z dala od znanych muzeów i teatrów.
Jest coś wyjątkowego w festiwalu, który wybiera przedmieścia zamiast słynnego placu. To oznacza, że mieszkańcy wiedzą, że kultura nie jest przywilejem zarezerwowanym dla innych dzielnic. To oznacza, że tam, gdzie zazwyczaj docierają tylko autobusy i ruch uliczny, pojawia się dziennikarz RAI, aktorzy teatralni i artyści uliczni. Przez cztery dni, dzięki warsztatom dla dzieci i wieczornym występom, Labaro staje się centrum Rzymu. Nie geograficznie, ale w najprawdziwszym tego słowa znaczeniu: miejscem, w którym miasto postanawia szczerze spojrzeć w lustro i opowiedzieć swoją historię.
