Są kwestie, które natychmiast rozpalają gniew mieszkańców Katanii. W niektórych przypadkach wystarczy jedno słowo – a raczej samogłoska – by cicha rozmowa przerodziła się w starcie tytanów. A gdy ta samogłoska następuje po literach arancin-*, atmosfera może stać się prawdziwie wojenna. Krótko mówiąc, mieszkańcy Katanii nie tolerują żeńskiej formy arancino. I nawet nie próbuj im się sprzeciwiać, bo wśród ich licznych, lekkich, ale ostrych uwag, z pewnością naznaczą cię zdrajcą świętej tradycji. Nanni Moretti powiedział, że „Słowa są ważne”Mieszkańcy Katanii zagłębiają się bardziej: samogłoski są ważneWystarczy, że jeden z nich zostanie zastąpiony przez drugiego, by sąd w Katanii postawił go przed sądem w sprawie zdrowych zasad. A co, gdybyśmy nazwali to arancinu?
Pomyłka w wymowie samogłoski powoduje natychmiastowy konflikt
„Ostrzegali mnie, że w Katanii trzeba je nazywać arancino, i kiedy pierwszy raz musiałam je zamówić, byłam o krok od ataku paniki. Pochodzę ze środkowej Sycylii, a nie z Palermo (i całe szczęście, bo inaczej nie postawiłabym stopy w Katanii, a co dopiero mieszkać tam pięć lat). Ale tutaj, w Caltanissetcie, nazywają się arancina. Za każdym razem, gdy zamawiam, muszę się skupić, żeby nie pomylić ostatniej samogłoski”. Klara, studentka
Z tego powodu mieszkańcy Katanii często mylili mnie z Palermitaninem. Szczerze mówiąc, mam wrodzoną nieufność do Palermitan i Palermo. Ale to nie uchroniło mnie przed linczem. Byłem w Aci Trezza i, pokonany głodem, wszedłem do sklepu z pamiątkami, żeby zapytać, gdzie mogę zjeść dobrą arancinę (tak ją zawsze nazywałem i tak będę nazywał). Wtedy odważyłem się wypowiedzieć niewypowiedziane słowa. Rozpętało się piekło. Właścicielka sklepu, śmiejąc się, zaczęła mnie obrażać. Chwyciła miotłę i, wciąż się śmiejąc, kazała mi wyjść ze sklepu. Nie chciała tam zdrajców. Jej córka pobiegła do wystawy napojów, szukając dowodów na ich słuszność. W rzeczywistości nawet znana marka piwa przyjęła nazwę „arancino” w swojej najnowszej kampanii: byli po stronie dobra, a ja byłem teraz przeznaczony na gilotynę na publicznym placu. Śmiałem się dużo, wszyscy się śmialiśmy dużo. Ale mogę ci powiedzieć... Mogę cię zapewnić, że pod tym wszystkim śmiechem panowała napięta atmosfera, naprawdę.” Giuseppe, turysta
Kompromis antykonfliktowy: od arancina do arancinu
I nie tylko historie nieszczęsnych konsumentów arancino potwierdzają odczucia mieszkańców Katanii dotyczące nazwy tego smażonego przysmaku. Kilka miesięcy temu słynna katańska cukiernia Savia zdecydowała się zmienić nazwę na etykietach tego, co do niedawna określano mianem „arancine”. Użycie żeńskiej końcówki w centrum Katanii nie mogło pozostać niezauważone, zwłaszcza że media społecznościowe dały mieszkańcom Katanii możliwość wyrażenia swoich opinii w tej sprawie.
Poniżej Alessandro i Claudio Lombardo, właściciele cukierni Savia, wyjaśniają powód swojego wyboru. Szczerze mówiąc, nadal uważamy, że nazywa się arancina nie dlatego, że pochodzi z Palermo, ale dlatego, że według mojego dziadka i wujków nazwa pochodzi od kształtu pomarańczy. Stąd „arancina”. Nigdy nie chcieliśmy zmieniać nazwy, żeby pozostać Wierni rodzinnej tradycji. Potem pojawił się Facebook i zostaliśmy zasypani komentarzami wszelkiego rodzaju. W stylu: „Jesteście haniebni”, „Zamknijmy Savię”, „Dolejmy im benzyny”, „Zbojkotujmy ich”. Potem ta sytuacja rozprzestrzeniła się lotem błyskawicy, a inne strony i grupy na Facebooku podzielały te opinie. Więc rozmawialiśmy między sobą, bracia, i zdecydowaliśmy się na arancinu, jak to mówią w Katanii. Ale właściciele Savii twierdzą, że nie była to nagła decyzja.
Protest ma również miejsce w USA: „To się nazywa arancino!”
W rzeczywistości, „po dwóch, trzech latach komentarzy na Facebooku (doszliśmy do momentu, w którym zaczęliśmy używać „arancinu”, bez (końcowa samogłoska) postanowiliśmy zmienić nazwę na etykietach na arancinu. Nasi dziadek i wujkowie zakładali etykiety przed nami. Szanowaliśmy rodzinną tradycję, ale doprowadziło to do serii krytyki. Za ekranem każdy staje się obrońcą własnego zdania. Po latach rozczarowań postanowiliśmy położyć temu kres, zmieniając nazwę arancinu. Z arancina na arancinu. Szczerze mówiąc, nazwa nie ma znaczenia; ważne jest, aby produkt był dobry. Ale jaki byłby powód takiej nienawiści?
Dlaczego? Mieszkańcy Katanii czują się lepsi od wszystkich innych. Naszym zdaniem, traktują to jako kwestię zaściankowości, a wszystko, co robią mieszkańcy Palermo, jest złe. Mieszkańcy Katanii nigdy się do tego nie przyznają. Ale traktują to jako sprawę priorytetową. I Właściciele Savii podają kilka przykładów, które ilustrują, dlaczego nazwa arancinu miała tak duże znaczenie dla mieszkańców Katanii.Nawet grupa na Facebooku, prowadzona przez mieszkańców Katanii w USA, poczuła się zmuszona skontaktować się z nami telefonicznie, aby wyrazić swoją dezaprobatę. Dla nich, prawdziwych mieszkańców Katanii, było nie do pomyślenia, że katański lokal, i to historyczny, Użyli terminu arancina zamiast arancino. Powiedzieli nam, że się myliliśmy i że musimy to naprawić.
Piwo, turyści i nazwa arancinu
Sprawa wykracza zatem poza granice Trinacrii. Najnowszy spór o nazwę „arancinu” dotyczy właścicieli Savii z jednej strony i znanej marki piwa z drugiej. „Przyszli, żeby nam zaproponować cenniki” Właściciele Savii opowiadają swoją historię „Z ich piwami, które miały pasować do innego smaku arancini. I kolejna kłótnia z nimi. Zapytali nas, czy chcemy być twarzą tej kampanii. Mieliśmy zaproponować inny rodzaj arancini do każdego rodzaju piwa. Kiedy przedstawiliśmy menu, nie byli przekonani, że nazwaliśmy je arancini. Byli tak zszokowani, że się wycofali.
Debata nad nazwą arancinu jest źródłem ciekawości nawet dla turystów z półwyspu.Włoscy turyści wciąż zastanawiają się, jak nazywa się arancinu. Mówią nam, że w jednym sycylijskim mieście słyszeli je pod nazwą arancino, w innym arancina. Nigdy nie wiedzą, jak je nazwać i nie potrafią wyjaśnić różnicy. A jednak opowiadają tę historię. Obcokrajowcy jednak... bracia Lombardo kontynuują „nazywają to tak, jak wyczytali w przewodnikach turystycznych, które zawsze ze sobą noszą. Tam jest napisane, że koniecznie trzeba zjeść arancinu, i właśnie po to tu przyjeżdżają. Chociaż zawsze mają problem z wymówieniem tej nazwy. W każdym razie nazywają to tak, jak mówią przewodniki. Właściciele Savii będą mieli dość ciągłego składania wyjaśnień. „Nie, absolutnie nie. Dla nas to sposób na utrzymanie kontaktu z naszymi klientami. Lubimy wyjaśniać, że istnieją różnice między wschodnią a zachodnią Sycylią. Jesteśmy obiektywni i zdajemy sobie z tego sprawę. W niektórych regionach nazwa arancinu to arancina, a w innych arancino. To wszystko.”
Różnice w przepisach: arancini z Etny i arancini Conca d'Oro
Sprawa jest prosta. Przynajmniej dla braci Alessandro i Claudio z cukierni Savia. Ale dla większości mieszkańców Katanii kwestia nazwy arancinu jest zawsze źródłem kontrowersji. Ale czy, pomijając nazwę, jest jakaś różnica między przepisami z Katanii i Palermo? Właściciele cukierni Savia po raz kolejny odpowiadają. Może to zabrzmieć absurdalnie, ale nigdy nie jadłem arancini w stylu Palermo. Głównie ze względów zdrowotnych. To produkt smażony i jeśli nie wiem, jak coś jest smażone, unikam tego. Różnica polega jednak na użyciu szafranu. Mieszkańcy Palermo używają szafranu, nawet w wersji z masłem, ale my nie.
„Myślę, że sam fakt nieużywania szafranu jest „katanezizacją”, to jest nasza opinia. IMieszkańcy Katanii lubią wyróżniać się spośród mieszkańców innych sycylijskich miast, zwłaszcza Palermo. Przekazujemy rodzinną tradycję, dlatego ryż w naszych arancinu gotujemy bez szafranu. Kolejną różnicą jest kształt. W Palermo znajduje się Conca d'Oro, więc mówi się, że na jej cześć arancino z ragù jest okrągłe. W Katanii arancinu z ragù jest spiczaste. Mówi się, że ma taki kształt, ponieważ… kiedy weźmiesz pierwszy kęs, wyjdzie Wrzący ogień sosu, czerwony jak lawa Etny. Stożkowy kształt jest więc hołdem do naszej góry."
Arancino czy arancina? Bran interweniuje.
Najwyższy włoski autorytet w dziedzinie językoznawstwa, Accademia della Crusca, również wypowiedział się na temat nazwy arancinu. Stefania Iannizzotto z redakcji Linguistic Consulting, na swojej stronie internetowej, rzuca naukowe światło na tę kwestię. śledzi historyczno-językowe pochodzenie terminuCzy wyjaśnienia Akademii wystarczą, aby zakończyć spór? Trudno powiedzieć, biorąc pod uwagę ożywione dyskusje, które nieustannie wybuchają w przestrzeni publicznej, zarówno wirtualnej, jak i analogowej.
