Gli Łuki marynarki wojennej należą do Najsłynniejsze symbole architektoniczne Katanii. Historia ich budowy jest kontrowersyjna i ciekawa. To wiadukt kolejowy która łączy Katanię z Siracusa, utworzony przez 56 łuków wykonane z typowego kamień lawowy, jak większość budynki w Katanii i prowincji, umieszczone obok biały wapieńKolory i inne cechy sprawiają, że są unikatowy na świecie. Morze też przeszło pod nimi, osuszone przez prace, które także przemieniły Porto i Wieś Civita. Stanowią one południową część dojazdu do miasta, witając turystów i mieszkańców przybywających z tego kierunku.
Łuki Marynarki Wojennej: dzieło Francuza Petita
Katania, przed połową XIX wieku, miała jeszcze jedną wybrzeże, zlokalizowany w tzw.marina„w tym obszarze, który dziś odpowiada Ulica DusmetŁuki Marynarki Wojennej stanowią zatem prawdziwy świadectwo miasta z XIX wieku. Zaprojektował je i zbudował francuski inżynier Enrico Petit, wspomagany przez Lorenzo Maddem w imieniu Spółka budowa i eksploatacja linii kolejowych Wiktor EmanueleAby zbudować ten wiadukt kolejowy, Kościół Chrystusowy założony który pięknie stał na ostrodze lawowej mniej więcej w tym samym miejscu, w którym stoi teraz Plac Męczenników.
Projekt przeciwny
Projekt francuskiego inżyniera został spowolniony przez zamiar Petita, który chciał zbudować przejazd kolejowy przez miasto, co zaburzyłoby jego układ urbanistyczny. W marcu 1864 roku Petit przedstawił nowy, mniej inwazyjny projekt, który obejmował budowę stacji na Klif Armisi, wraz z przebiegiem linii kolejowej z plan posągu do Adres spaProjekt ponownie został zakwestionowany, a ówczesny burmistrz powołał komisję, która miała go rozpatrzyć. inżynierowie z Katanii wybrać bardziej odpowiednią lokalizację pod budowę stacji, która musiała znajdować się jak najbliżej portu. Komisja wskazała lokalizację najbardziej odpowiadającą potrzebom miasta w pobliżu Borgo i skrzyżowanie z Syrakuzami i Palermo Żywność.
12 czerwca 1864 roku firma budowlana przedstawiła Ministerstwu projekt Petita, który został ostatecznie zatwierdzony. W ten sposób powstały łuki i stacja Acquicella. 3 stycznia 1867 Otwarcie Dworca Centralnego. Wiadukt jest otwarty dla ruchu. 1 lipca 1869 r. Sporą część pieniędzy wydało nie miasto Katania, lecz państwa Francji, Niemiec i Anglii, najwyraźniej z powodów ekonomicznych. (Źródło: Krótka historia Katanii).
Budowa łuków Marynarki Wojennej
Wiadukt biegnie ścieżką rozpoczynającą się w porcie i kończącą się w Porta Uzeda, w pobliżu PescheriaW przeszłości obszar ten był otoczony morzem. Znajdował się tu chodnik otoczony solidnym murem, którego część stanowiły stopnie z lawy wulkanicznej, mające bezpośredni kontakt z wodą. Ten odcinek morza znany był jako Saraceński Porticello i odegrał kluczową rolę w wymianie handlowej miasta. Morze uderzało o mur Pałac Biscari i dotarł tam, gdzie jest„mały ołtarz przy Via Porticello”Woda morska dotarła do miejsc, których dziś nie sposób sobie wyobrazić... Część łuków została zanurzona w wodzie, a następnie podczas prac nad rozbudową zasypana, tak że dziś wszystkie łuki marynarki wojennej spoczywają na ziemi.
W 1930 roku Plac Crispi a morze stopniowo zaczęło wysychać; ponadto, wraz z pojawieniem się nowoczesnych środków, wygląd Porticello zaczął się zmieniać, stając się coraz mniejszy, aż osiągnął obecny wygląd. Ponadto w tym czasie łuki służyły jako schronienie dla łodzie rybackie po nocach spędzonych na łowieniu ryb. W 1960 roku, z okazji podwojenia torów kolejowych, drugi wiadukt brzeg morza podobny do tego, który zbudowano wcześniej, a łuki stopniowo stały się schronisko dla bezdomnych miasta. Spójrz na Wideo.
struktura
Łuki znajdują się poza Mury Karola V, w pobliżu Porto i dla części wewnątrz Willa PaciniWiadukt wije się wzdłuż obwodu portu i kończy się w pobliżu targu rybnego w Katanii. Kontynuuje go tunel Acquicella o długości około 1 km, wykopany w strumień lawy z 1669 roku, którego odcinek w pobliżu Zamek Ursino Został zbudowany na otwartym powietrzu, a następnie zadaszony. Pierwotnie był to skrzyżowanie jednotorowe, z 56 łuków spoczywają na palach murowanych; ścieżka, którą pokonują, przypomina odwrócone S.
Ciekawostki o łukach Marynarki Wojennej
Typowe wyrażenie z Katanii „Zostań tam, Marina„wskazuje na trudną sytuację ekonomiczną i społeczną, związaną z faktem, że w latach głębokiego kryzysu gospodarczego w budowli często przebywali bezdomni. Wiele z łuków mieści obecnie handlarzy ryb. Wśród 56 łuków występują również różnej wielkości (niektóre są szersze). Jeden z nich jest wyjątkowy ponieważ jest całkowicie zamknięta szkłem. W rzeczywistości część Rzeka Amenano, która trwa wewnątrz Willa Pacini, zaczynając od przez Etneę i przekraczanie Brama UzedaRzeka wpływa dołuk zamknięty, a następnie biegnie w kierunku willi i kończy się nad morzem. Odcinek rzeki był widoczny pod łukiem przez szklane okna. Dziś jest całkowicie zamknięty i opuszczony.
Pchli targ
Ponadto stacjonujące tam statki i żaglowce nadały temu miejscu malowniczy i jeden z najbardziej sugestywnych w mieście Etna w pierwszych dekadach ubiegłego wieku. W 1930 roku vaporetto która stąd wyruszyła i zabrała mieszkańców Katanii plaża.
W niedzielę łuki witają charakterystyczne pchli targ. Poniżej nich gromadzą się mieszkańcy Katanii Willa Pacini zwykle dla grać w kartyW tym miejscu, zaledwie kilka tygodni temu, zorganizowano targ rzemiosła, który przywrócił życie tej ważnej przestrzeni miejskiej.
Pod jednym z tych łuków przechodzi Sant'Agata w jednym z najbardziej sugestywnych momentów festiwalu. Fercolo przechodzi przez łuk w tzw.wypadł z morza„Podczas „zewnętrznego objazdu” procesji ku czci patrona Katanii, która odbyła się w nocy z 4 na 5 lutego. Wiemy, jak bardzo w naszym mieście powiązane są ze sobą to, co zdrowe, i to, co świeckie. W tym samym miejscu te dwie strony tej samej monety współistnieją. Inna ciekawostka związana z łukami dotyczy również bardzo znanej pieśni ludowej, która brzmi następująco:
W calata ra marina sciddricau nna' bedra signurina, scidricau z otwartymi biodrami, i tak, jest was trzydziestu siedmiu; naprzód, naprzód, naprzód, niektórzy na łóżku, niektórzy na łóżku; meble, meble, meble, karabinierzy są tam.
„Navy Strings”: Kto je kocha, a kto nienawidzi
Mieszkańcy Katanii obdarzeni są wielkimi uczuciami: mocno kochają i nienawidzą. Wielu gardzi łukami, ponieważ mają pierwotna twarz Katanii została zniekształcona i zniszczył nadmorską promenadę mieszkańców Katanii. Uważają, że Katania musiała być piękne nadmorskie miasto. Akcja jest wśród jedna z najpoważniejszych szkód w przestrzeni miejskiej Katanii, zaraz po wypatroszeniu Święty Beryl i CivitaKolej wciąż tam jest. Tylko morze zniknęło. To dokładnie ta Katania, o której opowiadali nam dziadkowie!
Są tacy, którzy proponują zburzenie łuków, aby przywrócić ich związek z morzem; są wreszcie i tacy, którzy chcieliby je zachować w obecnym stanie, ponieważ wyraz przeszłości miasta i integralną częścią jej historii, być może nawet ją tworzącą przestrzenie kulturowe. Do dziś, mimo ich historycznej i przede wszystkim antropologicznej roli, nie zalicza się ich do zabytki z Nadzoru Dziedzictwa Kulturowego.
Nowe rozwiązania
Choć jest to swego rodzaju „pomnik” wśród najsłynniejszych w Katanii, wśród łuków królują dziś brud, rozkład i porzuceniePropozycje optymalnego wykorzystania tej przestrzeni miejskiej są powiązane z turystyka tworzenie doraźnie przyjazne i funkcjonalne struktury. Są tacy, którzy pomyśleli o stworzeniu czegoś pod arkadami sklepy, bary i restauracje obsługujących turystów, a zwłaszcza pasażerów statków wycieczkowych. Cały obszar powinien zostać przebudowany i wyposażony w odpowiednie meble miejskie, bardziej ekologiczny przede wszystkim zadbane, oświetlenie i odpowiednią ilość miejsc parkingowych.
Są tacy, którzy chcieliby przekształcić wiadukt w ciąg pieszy i tacy, którzy proponują rozpoczęcie trasy w tym miejscu. ścieżka rowerowa która prowadzi z historycznego centrum do Wybrzeże Ognina lub kto chciałby umieścić jakieś punkty informacyjne, skoro jesteśmy blisko zatłoczonego Plac Borsellino, dawny Alcalà, przystanek dla tych, którzy korzystają usługi autobusowe. Mamy nadzieję, że to ważne miejsce znów odżyje!
Dziękuję Pippo Costanzo i Angelo Conte.
Źródła: Krótka historia Katanii, notatki o miejscach i ludziach od VII wieku do II wojny światowej autorstwa A. Conte; http://www.turismoct.myhostingweb.com/; https://www.citymapsicilia.it/; Biblioteka Uniwersytetu Regionalnego w Katanii.
