Na pierwszą dużą wystawę w Dom Współczesności MUVEC z Mestre„Judyta II” Gustava Klimta również się przeniosła. Z pierwotnej siedziby w Ca' Pesaro w Wenecji, będzie „w ruchu” przez cztery i pół miesiąca w MUVEC. To rodzaj błogosławieństwa od arcydzieła… Klimt – zakupiony za 9800 lirów przez Gminę Wenecji w 1910 roku z okazji Biennale, dziś symboliczne dzieło Ca' Pesaro – dla wystawa Klimt, Schiele, Kokoschka i ciało w sztuce współczesnej, zaprojektowane przez Fundację Muzeów Miejskich w Wenecji i kuratorowane przez Elżbieta Barisoni, dla nowego muzeum sztuki współczesnej w Mestre.
Ponad sto prac Opowiadają o ciele na przestrzeni stulecia, opowiadając o jego lękach, pragnieniach i przemianach. A raczej, poprzez obraz ciała, opowiadają o lękach, przemianach i pragnieniach, które przenikały XX wiek.
Wystawa Klimt, Schiele, Kokoschka i ciało w sztuce współczesnej
Wystawa rozpoczyna się od Judyty II i jej wizerunku: nagiej, nowoczesnej, nerwowej kobiety z dłońmi przypominającymi szpony. Reprezentuje ona niepokój, który Gustav Klimt interpretuje jako nowy wizerunek kobiety. Niepokój, że Egon Schiele (przekonany o zostaniu spadkobiercą Klimta w ruchu secesyjnym, ale który zmarł bardzo młodo, kilka miesięcy po swoim mentorze i mistrzu) przekłada się na fragmenty: ciało w jego pracach wydaje się okaleczone, połamane, oznaką dyskomfortu i cierpienia epoki. Tak jak Oskara KokoszkęW jego pracach poruszane są kwestie nieświadomości i seksualności (jesteśmy w epoce freudowskiej), ale także napięcia, lęki i obsesje typowe dla tamtych lat.
Nadchodzą dyktatury i wojny, ciało porusza się między modelami postaci o klasycznych formach i przedstawieniami przesiąkniętymi subtelnym niepokojem (Casorati, Cadorin, Sironi). Aż dochodzimy do ruchów rewolucyjnych lat 60. i 70., od Od nouveau realizmu po sztukę konceptualną, od performansu po body art. Kiedy ciało staje się narzędziem przekazu, który artysta chce przekazać, medium politycznym i miejscem doświadczenia. Na wystawie prezentowane są „Anthropometries” Yves’a Kleina i Ślady stóp e Żywe rzeźby Piero Manzoni, prace Any Mendiety i Giny Pane. Jak zaznaczono w komunikacie prasowym: „Ponad wiek po secesji wiedeńskiej dewiza „Każdemu wiekowi jego sztuka, każdej sztuce jego wolność” nabiera nowego znaczenia..AKażdemu wiekowi jego własne ciało, każdemu ciału jego własna wolność.".
Niektóre prace na wystawie (obrazy, rysunki, grafiki, rzeźby i fotografie)47 z nich pochodzi z ważnych muzeów i fundacji, m.in. Museo Nacional Thyssen-Bornemisza w Madrycie, Szépművészeti Múzeum w Budapeszcie, Leopold Museum w Wiedniu, Fundacji Oskara Kokoschki w Vevey, Gallerie dell'Accademia w Wenecji, Getty Research Institute w Los Angeles i Fundacji Piero Manzoniego w Mediolanie.
Klimt, Schiele, Kokoschka i ciało w sztuce współczesnej – otwarte do 14 lutego – oprócz obszernego katalogu oferuje kompleksowy program zajęć skierowanych do szkół i uczelni.
(źródło zdjęć: Irene Fanizza)
