Optymizm, trochę optymizmu jest potrzebny. Dziś wirus, wczoraj ISIS, przedwczoraj kryzys, jeszcze przed niewyjaśnionymi zbrodniami. Media przekazują nam złe, okropne wieści, czytamy je, wpadamy w depresję, narzekamy. I przestajemy zdawać sobie sprawę, że między tymi kropkami ciemności tkwi wspaniały świetlisty świat, który otacza nasze dni.
Mechanizm mediów jest teraz bezwzględny. Celem wszelkich środków masowego przekazu jest zarabianie pieniędzy. Aby to zrobić, potrzebuje dużych mas, aby go użyć. Aby dotrzeć do mas, najprostszym narzędziem jest opowiadanie sensacyjnych historii, które budzą strach i odrazę. I tak wypełniliśmy salony potworami i gazetami, a strony internetowe katastrofalnymi wiadomościami.
Ale w ten sposób zaryzykowaliśmy optymizm. Pozwoliliśmy pesymizmowi ukraść nasze upodobanie do piękna.
Optymizm, trochę optymizmu jest potrzebny
Włosi to tradycyjnie naród optymistyczny. Na najgorsze nieszczęścia w historii reagowali uśmiechem, a czasem nawet nutą zdrowego cynizmu. Dziś dali się przekonać nowym Pied Pipers, że świat jest okropnym miejscem, że zło go zawładnęło i że prawdopodobnie też niedługo się skończy, boskażenie.
Żadna myśl pesymistyczna nigdy nie była doskonalsza niż ta. Ale czy naprawdę jesteśmy przekonani, że ten ponury horyzont, który badamy, jest jedyną prawdą? Czy jesteśmy pewni, że bycie pesymistą jest jedyną opcją, jaką mamy i że ten historyczny moment, w którym żyjemy, jest tak straszny?
„To wielki cud, że nie oddałem wszystkiego, co moje nadzieje ponieważ wydają się absurdalne i niepraktyczne. Wciąż je trzymam, mimo wszystko, ponieważ nadal wierzę w intymną dobroć człowieka".
Czy wiesz, kto napisał te słowa? Kogoś, kto miał więcej szczęścia niż my, kto nie musiał znosić kryzysu, morderstw i wirusów, o których mówi telewizja?
Nie. Anny Franek, Żydówka zmuszona do wczesnej młodości w ukryciu, a następnie deportowana i zginęła w Auschwitz.
Optymizm nie zależy od tego, co nas otacza, jest to światło, które musimy nauczyć się odkrywać w sobie na nowo di noi. A wtedy wszystko na zewnątrz, czy to wojna, wirus, czy czarny dzień, również zostanie oświetlone kolorami, o których wydaje się, że zapomnieliśmy. Optymizm. Wystarczy trochę optymizmu.
