Biszkopty to jedne z najbardziej znanych i lubianych herbatników we Włoszech. Wszyscy je lubią za swoją pachnącą prostotę. Poznajmy wspólnie, historię, recepturę i ciekawostki o tym cudu kuchni włoskiej.
Savoiardi: herbatniki o królewskim pochodzeniu
Biszkopty to typowe kruche ciastka o wydłużonym kształcie. Dobre, ponieważ są zrobione z prostego ciasta, ale mają prawdziwy smak. W rzeczywistości „herbatniki książąt sabaudzkich” wywodzą się z późnego średniowiecza. Wydaje się, że wynalazca był szefem kuchni dworu Amadeusz VI. Podczas królewskiego bankietu z francuskimi gośćmi biszkopty odniosły wielki sukces. W rezultacie stały się oficjalnymi herbatnikami Royals. I od tego ich sława nigdy nie spadła.

W rzeczywistości wiele regionów przyniosło pewne różnice. Ponadto biszkopty świetnie nadają się do innych deserów, w tym: tiramisu i drobiazgów. Brytyjczycy ich nazywają palce pani, czyli „palce damy”. Dla Francuzów jednak są ciastka à la cuillère czyli herbatniki „łyżkowate”.
Biszkopty: przepis na gotowanie ich w domu
Poniższy przepis na ciastka wymaga przygotowania około 50 sztuk. Aby zrobić królewskie ciastka, potrzebujesz: 125 gramów żółtka jaja, 185 gramów cukru, 190 gramów białek, 150 gramów mąki typu 00 i 65 gramów skrobi ziemniaczanej. Do posypania potrzeba 50 gramów cukru pudru i 5 gramów skrobi kukurydzianej. Procedura jest dość prosta, ale pozwól sobie wspomóc się elektryczną trzepaczką. Żółtka ubić ze 100 gramami cukru. Aż powstanie słomkowo-żółte ciasto.

Białka należy ubić oddzielnie. Muszą potroić swoją objętość, w międzyczasie dodać pozostały cukier. Następnie na arkuszu pergaminu przesiej mąkę i skrobię. W tym momencie zabierz miskę z żółtkami, dodaj około 1/3 białek. Zawsze mieszaj od dołu do góry, nawet jeśli dodajesz całe ciasto.
Moment gotowania w piekarniku
W tym momencie weź blachę wyłożoną pergaminem. Masę należy przełożyć do rękawa cukierniczego, a następnie uformować ciastka o długości około 5-6 centymetrów. Całość oprószamy cukrem pudrem i kukurydzą wymieszaną razem. Piec w nagrzanym piekarniku statycznym do 230° przez 9 minut, w górnej części piekarnika. Zawsze postępuj w ten sposób do końca ciasta. Wskazane jest również użycie skrobi w cieście razem z mąką, aby uzyskać gładsze i bardziej jedwabiste biszkopty. Zawsze podawaj biszkopty, gdy są zimne. Można je jednak również przechowywać w puszce i zjeść po kilku dniach. Jest też wariant czekoladowy… wystarczy dodać do ciasta co najmniej 25 gramów kakao.

Kilka ciekawostek o biszkoptach
W dniu 1 sierpnia 2005 r. został opublikowany Dziennik Urzędowy Republiki Włoskiej „Dyscyplinarność produkcji i sprzedaży niektórych wyrobów piekarskich i cukierniczych”, w tym Savoyard. Tak to jest określone, zgodnie z prawem. Nazwa «Savoiardo» jest zarezerwowana dla biszkoptu jajecznego o charakterystycznym kształcie pałeczki o strukturze charakteryzującej się drobnymi i regularnymi pęcherzykami, z górną powierzchnią pokrytą cukrem i typowym aromatem wanilii i cytryny. Produkt musi mieć wilgotność procentową między 4% a 12%. Chociaż z jednej strony ciastko jest typowo weneckie, nie brakuje regionalnych odmian. Na przykład na Sycylii mają zwykle więcej herbatników. Na Sardynii biszkopty z Sardynii nazywane są również Pistoccu. W Neapolu macza się je w Sanguinaccio. Krótko mówiąc, wiele wariantów tego samego rezultatu: ciastka kochane przez wszystkich, młodych i starych!






